ΥΓΕΙΑ : ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ ΣΤΟΝ ΣΚΥΛΟ : ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ

Όπως οι άνθρωποι, έτσι και οι σκύλοι έχουν ένα είδος "προγραμματισμού" στις φυσικές τους ανάγκες. Συνήθως, οι κενώσεις των σκύλων είναι μία ή δύο ανά ημέρα.Μπορεί να ακούγεται παράξενο, αλλά έχει σημασία να παρακολουθούμε τη συχνότητα των κενώσεων του τετράποδου φίλου μας. Με τον καιρό η συχνότητα, η συνέπεια και η προσπάθεια που απαιτείται στην κάθε κένωση του σκύλου μας μπορεί να μας βοηθά στο να εντοπίζουμε πιθανά προβλήματα δυσκοιλιότητας σ’ αυτόν.



Όταν αποκτήσουμε μια άποψη της γενικής εμφάνισης των κοπράνων του σκύλου σας, θα παρατηρήσουμε πως αφενός μεν η κένωση ενός δυσκοίλιου σκύλου είναι πιο αργή και απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια, αφετέρου δε πως τα κόπρανα είναι μικρότερα, σκληρότερα και πιο σκουρόχρωμα από το φυσιολογικό. Εφόσον βγάζουμε τον σκύλο μας βόλτα έχοντας μαζί μας πλαστικές σακούλες για τη συλλογή των κοπράνων του, η προαναφερθείσα παρατήρηση είναι ευκολότερη.

Τι προκαλεί τη δυσκοιλιότητα;

Οι πιο συνηθισμένες αιτίες δυσκοιλιότητας στα σκυλιά είναι παρόμοιες μ’ αυτές των ανθρώπων. Σε περιπτώσεις ήπιας εμφάνισής της, ο σκύλος ενδεχομένως να μην καταναλώνει αρκετές ίνες μέσω της διατροφής του. Επίσης, αν ο σκύλος είναι υπέρβαρος ή δεν ασκείται τακτικά, η ίδια η έλλειψη δραστηριότητας μπορεί να περιορίζει την ελεύθερη κίνηση των κοπράνων μέσα στο έντερο του σκύλου.

Ένας άλλος παράγοντας που επηρεάζει την κίνηση των κοπράνων εντός του εντέρου είναι η αφυδάτωση. Όταν ένας σκύλος δεν πίνει αρκετό νερό, τα κόπρανά του απορροφούν μεγάλο μέρος των υγρών του εντέρου του. Η ανεπάρκεια των απαιτούμενων υγρών στο έντερο του σκύλου μπορεί να προκαλέσει δυσκοιλιότητα. Τέλος, το φαινόμενο της δυσκοιλιότητας είναι σύνηθες σε σκύλους μέσης και μεγαλύτερης ηλικίας.

Κομμάτια τροφής ή αντικείμενα που έχει καταπιεί ο σκύλος μας τα οποία χωνεύονται δύσκολα προκαλούν, επίσης, δυσκοιλιότητα. Αν ο σκύλοςέχει την τάση να μασά ή να τρώει τα πάντα – από κανονικό φαγητό μέχρι και… κομμάτια παπουτσιών, τα προβλήματα δυσκοιλιότητας θα είναι συχνότερα.

Το άγχος αποτελεί, ακόμη, συνηθισμένη αιτία πρόκλησης δυσκοιλιότητας στους σκύλους. Οι ξαφνικές αλλαγές σε συνθήκες ή στο περιβάλλον του σκύλου τον κάνει να περιορίζει τις κενώσεις του. Το άγχος του ταξιδιού, για παράδειγμα, μπορεί να προκαλέσει δυσκοιλιότητα. Ένας σκύλος που δεν είναι συνηθισμένος σε παρατεταμένες περιόδους περιορισμού, στερούμενος τη δυνατότητα να κινείται κατά βούληση, μπορεί στη συνέχεια να παρουσιάσει δυσκοιλιότητα για κάποιο χρονικό διάστημα.

Απλοί τρόποι αντιμετώπισης της δυσκοιλιότητας στο σπίτι

Αν ο σκύλος έχει ήπια συμπτώματα δυσκοιλιότητας τα οποία δεν εκδηλώνονται λόγω μιας υπάρχουσας, χρόνιας πάθησης μπορείτε να τα αντιμετωπίσετε με απλούς τρόπους. Ο πιο διαδεδομένος είναι οι μικρές αλλαγές στη διατροφή του. Αν το φαγητό του σκύλου δεν περιλαμβάνει ίνες, μπορούμε να τις προσθέσουμε εμείς για μια – δυο ημέρες στο πιάτο του.Αν, όμως, το πρόβλημα φαίνεται πιο σοβαρό επιβάλλεται η επίσκεψη στον κτηνίατρο.

Ενδείξεις σοβαρότερων προβλημάτων

Αν η δυσκοιλιότητα του σκύλου επιμένει για πάνω από μια – δυο μέρες, αν ο σκύλος πίνει νερό και παρολαυτά οι κενώσεις του είναι σπάνιες ή δύσκολες, ενδέχεται η δυσκοιλιότητα να αποτελεί τμήμα ενός σοβαρότερου προβλήματος. Κατά παρόμοιο τρόπο, αν δούμε ότι ο σκύλος παίρνει θέση για την κένωσή του δίχως κάποιο αποτέλεσμα, το πρόβλημα μάλλον βρίσκεται αλλού. Όταν ένας σκύλος δεν κατορθώνει να αδειάσει το έντερό του είναι πιθανόν η "δίοδος" να εμποδίζεται, πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει επαρκώς ένας κτηνίατρος.

Η δυσκοιλιότητα εμφανίζεται, όπως ήδη αναφέρθηκε, συχνότερα σε σκύλους μεγαλύτερης ηλικίας και χρίζει μεγαλύτερης προσοχής σ’ αυτούς. Ένας μεγάλος, ηλικιακά, σκύλος με συχνά φαινόμενα δυσκοιλιότητας ενδεχομένως να παρουσιάζει και άλλα προβλήματα που εμφανίζονται σε σκύλους τέτοιας ηλικίας – πολύποδας, όγκοι ή μεγέθυνση του προστάτη, ειδικά σε αρσενικά σκυλιά. Αν οι σπάνιες κενώσεις του σκύλου συνοδεύονται και από αιμορραγία, ενδέχεται ο σκύλος να πάσχει από κάποια μορφή κολίτιδας.

Αποτρέποντας την επανεμφάνιση της δυσκοιλιότητας

Εφόσον παρατηρούμε τη συχνότητα των κενώσεων του σκύλου θα μπορούμε και να εκτιμήσουμε ακριβέστερα το κατά πόσο η δυσκοιλιότητά του είναι παροδική ή αποτελεί, ενδεχομένως, σύμπτωμα ενός σοβαρότερου ιατρικού προβλήματος. Αν ο σκύλος είναι δυσκοίλιος και το πρόβλημα εμφανίζεται συχνά ή συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα όπως αυτά που προαναφέρθησαν, αυτό που θα πρέπει να κάνουμε είναι να ζητήσουμε τη γνώμη ενός κτηνιάτρου.

Όπως με κάθε πάθηση του σκύλου, η έγκαιρη διάγνωση συμβάλλει στην αποτελεσματική αντιμετώπιση του κάθε προβλήματος!

ΝΟΣΟΣ CUSHING – ΣΥΝΔΡΟΜΟ CUSHING – VETS

ΝΟΣΟΣ CUSHING ΣΕ ΖΩΑ – ΣΥΝΔΡΟΜΟ CUSHING – VETS

ΝΟΣΟΣ CUSHING ΣΕ ΖΩΑ

ΕΞΩΓΕΝΕΣ – ΕΝΔΟΓΕΝΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟ CUSHING – ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΡΘΡΟΥ :ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΤΗΝΙΑΤΡΟΣ

ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΤΗΝΙΑΤΡΟΣ – ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΣ ΖΩΩΝ

Η νόσος cushing και το σύνδρομο cushing είναι το αποτέλεσμα της ύπαρξης υπερβολικής κορτιζόλης στο σώμα. Η κορτιζόλη είναι ορμόνη που παράγεται από τα επινεφρίδα, με πολλές σημαντικές λειτουργίες και είναι απαραίτητη για τη ζωή. Υπερβολικά υψηλά επίπεδα αυτής της ορμόνης στο σώμα, έχουν κυρίως αρνητικά αποτελέσματα για τον οργανισμό. Σήμερα, ουσιαστικά τα περισσότερα ασθενή ζώα με Cushing μπορούν να θεραπευθούν αλλά αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.

Το σύνδρομο Cushing διακρίνεται σε δύο τύπους: εξωγενές και ενδογενές.

Το εξωγενές σύνδρομο Cushing οφείλεται σε χρήση φαρμάκων, τα οποία έχουν παρόμοια δράση με την κορτιζόλη και ονομάζονται γλυκοκορτικοειδή. Τα φάρμακα αυτά χορηγούνται από τους κτηνιάτρους για την αντιμετώπιση διάφορων νοσημάτων και η χορήγηση αυτή γίνεται συνήθως σε μεγάλες δόσεις και για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Για τον λόγο αυτό το εξωγενές cushing αναφέρεται και ως ιατρογενές cushing.

Το ενδογενές σύνδρομο Cushing οφείλεται σε υπερβολική παραγωγή κορτιζόλης από τα επινεφρίδια και η αρχική αιτία μπορεί να εντοπίζεται στην υπόφυση, στα επινεφρίδια ή να αφορά μη-υποφυσιακούς όγκους. Oι περισσότερες των περιπτώσεων Cushing σε σκυλιά προκαλούνται από την παρουσία ενός όγκου στον αδένα της υπόφυσης.

Υπάρχει διαφορά μεταξύ της νόσου cushing και του επινεφριδικού συνδρόμου cushing;

Ασφαλώς και υπάρχει. Στην ασθένεια cushing έχουμε μια μικροσκοπική καλοήθη αύξηση της υπόφυσης, η οποία επιφέρει αύξηση στην έκκριση της ACTH, η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων κορτιζόλης, που εκκρίνεται από τα επινεφρίδια. Η νόσος cushing είναι η συχνότερη μορφή του συνδρόμου cushing. Πρέπει να αναφέρουμε ότι η υπόφυση είναι ο κεντρικός αδένας στον εγκέφαλο, που ρυθμίζει τη λειτουργία όλων των αδένων του οργανισμού. Στη περίπτωση του επινεφριδικού συνδρόμου cushing τότε έχουμε έναν επινεφρίδιο όγκο, (είτε κακοήθη είτε καλοήθη), ο οποίος είναι υπεύθυνος για υπερπαραγωγή της κορτιζόλης μέχρι του σημείου εκείνου, που η ACTH δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το ποσοστό της παραγόμενης κορτιζόλης στο αίμα.

Στα ζώα το εξωγενές σύνδρομο Cushing έχει μεγαλύτερη συχνότητα, σε αντίθεση με το ενδογενές.

Τα συμπτώματα κάθε ασθενούς ζώου από σύνδρομο cushing εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες, που περιλαμβάνουν:

1.- Τον βαθμό και την διάρκεια υπερέκκρισις της κορτιζόλης. 2.- Τα επίπεδα άλλων επινεφριδικών ορμονών και βεβαίως 3.- Την ηλικία, αφού τα συμπτώματα εξαρτώνται πολύ από την ηλικία του ζώου. Τα συμπτώματα του συνδρόμου cushing είναι δύσκολο να ανιχνευθούν σε αρχικά στάδια, αλλά ένα από τα πρώτα συμπτώματα είναι η απώλεια τρίχας. Αντιλεϊσμανιακά/Άλλα συμπτώματα είναι μια περίεργη αυξανόμενη δίψα, το σκυλί έχει την τάση να κάνει ούρα συχνότερα από το συνηθισμένο και μερικές φορές να παρατηρείται και απώλεια ούρων. Το πιο κοινό σύμπτωμα στο σύνδρομο cushing είναι η προοδευτική αύξηση βάρους. Χαρακτηριστική επίσης είναι η αυξημένη εναπόθεση λίπους, η απώλεια μυϊκής μάζας καθώς και η εμφάνιση μυϊκής αδυναμίας. Το δέρμα γίνεται λεπτότερο, εύθραυστο, και πολύ πιο ευαίσθητο σε μωλωπισμούς και μολύνσεις. Οι πληγές δεν επουλώνονται εύκολα και αν γίνει η επούλωση, αυτή δεν είναι ικανοποιητική. Επίσης στο σύνδρομο Cushing παρατηρείται απώλεια οστού (οστεοπόρωση), με αποτέλεσμα εύκολα τα ζώα να εμφανίζουν κατάγματα. Συνηθισμένη είναι και η αύξηση των επιπέδων γλυκόζης του αίματος, λόγω της υπερβολικά υψηλής κορτιζόλης γεγονός που μπορεί να επιφέρει σε αρκετά ζώα, διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη ή σακχαρώδη διαβήτη. Τέλος παρατηρείται αύξηση της αρτηριακής πίεσης.

Τα υπερβολικά υψηλά επίπεδα κορτιζόλης στον οργανισμό καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα και ζώα με σύνδρομο Cushing μπορούν να αναπτύξουν μολύνσεις συχνότερα από οποιοδήποτε άλλο. Μια παραδόξως ευεργετική παρενέργεια του cushing είναι, ότι εάν ένα σκυλί υποφέρει από εκφυλιστικές αλλοιώσεις, (όπως η αρθρίτιδα ), όπου το πολύ υψηλό επίπεδο της κορτιζόλης στο αίμα, έχει σαν αποτέλεσμα, να ανακουφίζει πραγματικά το ζώο από τον πόνο και την ταλαιπωρία του. Υπάρχουν ορισμένες φυλές που έχουν μια προδιάθεση στην εμφάνιση του cushing. Τέτοιες φυλές είναι τα poodles, τα τεριέ, και τα dachshunds.

Το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς ζώου, είναι χρήσιμο και πρέπει να είναι πλήρες, για να καθορίσει εάν τα συμπτώματα συσχετίζονται με την χρήση ενός φαρμάκου, που έχει δράση γλυκοκορτικοειδούς, ή έχουν άλλη αιτιολογία.

Με την αντικειμενική εξέταση εκτιμάται η εκδήλωση χαρακτηριστικών σημείων του συνδρόμου Cushing (π.χ., μυική ισχύ, αρτηριακή πίεση και την τριχοφυία). Τέλος,ο εργαστηριακός και παρακλινικός έλεγχος μπορεί να περιλάβει μία ή και περισσότερες εξετάσεις:

Μετρήσεις κορτιζόλης σε εικοσιτετράωρο δείγμα ούρων

Μια εξέταση αίματος για να ελεγχθεί η κανονική διακύμανση της κορτιζόλης στην διάρκεια της ημέρας και της νύκτας.

Μια δοκιμασία με χαμηλή δόση δεξαμεθαζόνης. Η χαμηλή δόση της δεξαμεθαζόνης καταστέλλει την παραγωγή κορτιζόλης στους υγιείς οργανισμούς, αλλά όχι σε εκείνους με σύνδρομο Cushing.

Το σύνδρομο cushing μπορεί να εμφανιστεί σε ηλικιωμένα σκυλιά, συνήθως από οκτώ χρονών και πάνω. Χαρακτηριστικό είναι ότι σε αρχικά στάδιά γίνεται σύγχυση με τα συμπτώματα πιθανής γήρανσης ή ακόμα και να παρερμηνευτεί σαν συμπτώματα κάποιων άλλων νοσημάτων. Γενικά η διάγνωση είναι δύσκολη, αν και τα υψηλά επίπεδα κορτιζόλης στο αίμα είναι μια καλή ένδειξη για να στραφεί ο κτηνίατρος προς την cushing.

Μόλις ολοκληρωθεί η διάγνωση με τη βοήθεια διαφόρων φαρμάκων μπορεί να αντιμετωπισθεί η κατάσταση. Η χειρουργική αφαίρεση του επινεφρίδιου μπορεί να γίνει, μόνο σε σκυλιά που είναι κατάλληλα από υγεία και ηλικία και βεβαίως η διάγνωση να έχει γίνει σε σωστό χρόνο. Η υπόφυση δεν αφαιρείται, αλλά τα προβλήματα που προέρχονται από αυτήν αντιμετωπίζονται κατά το δυνατόν με φαρμακευτική αγωγή. Πολλές φορές όμως η κατάσταση δεν αντιμετωπίζεται ή η αντιμετώπιση της είναι μέτρια. Αυτό είναι εύλογο όταν γνωρίζει κανείς το πόσο σοβαρό είναι το πρόβλημα, που δημιουργείται όταν η κορτιζόλη στο αίμα είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα. Ουσιαστικά όλος ό οργανισμός του ζώου είναι δηλητηριασμένος και υφίσταται τις ανάλογες συνέπειες.

Λόγω της πολυπλοκότητας αφ” ενός της νόσου και αφ” ετέρου της θεραπείας, απαιτείται μακρόχρονη παρακολούθηση των ασθενών ζώων και συνεχή συνεργασία με τον κτηνίατρο.



ΠΗΓΗ: http://www.vets.com.gr/

ΒΟΛΤΑ ΧΩΡΙΣ ΛΟΥΡΙ ?

TIPS, ΣΥΜΒΙΩΣΗ
Βόλτα χωρίς λουρί;


Εσείς ρωτάτε, οι ειδικοί απαντούν.

Ερώτηση: «Έχουμε ένα θηλυκό Γουέστ Χάιλαντ Τεριέ ενός έτους. Πώς θα καταφέρουμε να την εκπαιδεύσουμε να περπατάει χωρίς λουρί; Θέλουμε να την αφήνουμε ελεύθερη, αλλά φοβόμαστε γιατί κατοικούμε σε κεντρικό σημείο της πόλης. Τι μπορούμε να κάνουμε; Επίσης, δαγκώνει το λουρί κάθε φορά που της το βάζουμε, σαν να μην το θέλει. Τι μπορεί να φταίει γι’ αυτό;»

Απαντά ο εκπαιδευτής Κώστας Μαρτίνης

Κάθε σκύλος που είναι πολύ καλά κοινωνικοποιημένος και δεν έχει προβλήματα συμπεριφοράς μπορεί να κυκλοφορεί χωρίς λουρί σε συγκεκριμένους χώρους, όπως προβλέπεται από το νόμο. Όμως, προτού την αφήσετε ελεύθερη, θα πρέπει πρώτα να τελειοποιηθεί στο περπάτημα με το λουρί. Επίσης, θα πρέπει να έχει μάθει να περπατάει κοντά σας, να έρχεται όταν την καλείτε, να σας υπολογίζει και να είναι ευτυχισμένη για τη σχέση που έχετε. Να είναι πρόθυμη για εσάς, να σας κοιτάζει στα μάτια γιατί θα σας θεωρεί ό,τι πολυτιμότερο υπάρχει στη ζωή της.

Αν δεν τα έχετε πετύχει όλα αυτά, δεν είναι βέβαιο πως το ζωάκι σας θα είναι ασφαλές ό,τι και αν προκύψει, π.χ. εάν εμφανιστούν ξαφνικά άλλοι σκύλοι, μία γάτα, ένα ποδήλατο κ.λπ. Η εκπαίδευση είναι μια διαδικασία αναγκαία και θα πρέπει να την πραγματοποιήσετε με τη βοήθεια κάποιου αναγνωρισμένου επαγγελματία εκπαιδευτή.

Όσο για το δάγκωμα του λουριού, υπάρχουν διάφοροι λόγοι που το κάνει (π.χ. ίσως να είχε κάποια αρνητική εμπειρία με το λουρί ή να είναι υπερβολικά ενεργητική ή να θέλει να πάρει τον έλεγχο της βόλτας κ.ά.). Ένας εκπαιδευτής που θα τη δει από κοντά θα καταλάβει το λόγο αυτής της συμπεριφοράς από τη γλώσσα του σώματος και το ιστορικό της, και θα σας προτείνει την ανάλογη λύση.

Πηγή : ΤΡΙΧΕΣ

ΠΩΣ ΘΑ ΑΠΑΛΛΑΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΣΙΜΠΟΥΡΙ

ΓΙΑ να απαλλαγούμε από ένα ΤΣΙΜΠΟΎΡΙ, μια νοσοκόμα ανακάλυψε ένας ασφαλής και εύκολος τρόπος για να αφαιρέσετε τα τσιμπούρια, > έτσι ώστε να τους ανακαλέσει αυτόματα, αν ακολουθήσετε αυτές τις απλές οδηγίες.Διαβάστε αυτό, αυτό μπορεί να σας εξοικονομήσει κάποια σοβαρά προβλήματα, συμπεριλαμβανομένης της νόσου Lyme.Η άνοιξη είναι πίσω και κρότωνες σύντομα θα δείξει τον εαυτό τους.Εδώ είναι ένας τρόπος να τα εξαλείψει σε σας, σχετικά με τα παιδιά σας, τα κατοικίδια ζώα σας, δοκιμάστε το.Ειδοποιήσει το καθένα: άτομα με παιδιά, τους κυνηγούς, με ή χωρίς σκυλιά, > ή όποιος βήματα έξω από το καλοκαίρι!Μια μια σχολική νοσοκόμα έγραψε τα παρακάτω στοιχεία, και πραγματικά λειτουργεί!Είδα έναν γιατρό που μου είπε ήταν ο καλύτερος τρόπος για να αφαιρέσετε ένα τσιμπούρι.Είναι μεγάλη επειδή λειτουργεί σε χώρους όπου είναι μερικές φορές δύσκολο να χρησιμοποιήσετε τσιμπιδάκια: > ανάμεσα στα δάχτυλα, στη μέση του ένα πλήρες κεφάλι της τρίχας μαύρο κλπ...Εφαρμόστε μια μικρή ποσότητα υγρού σαπουνιού σε ένα κομμάτι βαμβάκι, > καλύπτουν το τσιμπούρι με την μπάλα βαμβάκι εμποτισμένο με το ΣΑΠΟΎΝΙ και το λεκιάστε για λίγα δευτερόλεπτα (15-20), > το τσιμπούρι θα αυθόρμητα να αποκολληθούν και να επιμείνουμε σε βαμβάκι, όταν το αφαιρείτε.Αυτή η τεχνική ελειτούργησε κάθε φορά που το χρησιμοποίησα > (που ήταν συχνά η περίπτωση), και είναι πολύ λιγότερο τραυματική για τον ασθενή και πιο εύκολο για μένα...!Ακόμη και η σύζυγος του γιατρού μου, μου τηλεφώνησε για συμβουλές, > γιατί είχε ένα τσιμπούρι στο πίσω μέρος που αυτό δεν θα μπορούσε να φθάσει με τα τσιμπιδάκια.Έχει χρησιμοποιήσει αυτή τη μέθοδο και αμέσως μου θύμισε να πω ότι αυτό λειτούργησε!Συμπέρασμα: Όταν σας κάνουν πεζοπορία, κάνει ο πυρετός, ή οποιαδήποτε άλλη επαφή με το χλόη ή δέντρα που «έχουν πάντα στην τσάντα σας ένα μικρό μπουκάλι υγρό σαπούνι και λίγα μπατονέτες? > μια παρόμοια επίδραση με όλα τα έλαια του εμπορίου "»"

ΠΕΡΙΟΔΟΝΤΙΚΗ ΝΟΣΟΣ : Η ΣΥΧΝΟΤΕΡΗ ΠΑΘΗΣΗ ΤΩΝ ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΣΚΥΛΩΝ

ΣΤΟΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Περιοδοντική νόσος: η συχνότερη πάθηση των ενήλικων σκύλων

Πώς εξελίσσεται, γιατί είναι σημαντικό να την προλάβουμε, πώς μπορούμε να την περιορίσουμε; Επίσης, τι χρειάζεται να γνωρίζουμε για τα άλλα προβλήματα των δοντιών τους.

Όταν οι σκύλοι τρώνε, αναπόφευκτα συσσωρεύεται πλάκα στα δόντια τους. Αν η πλάκα δεν αφαιρείται με τακτικό βούρτσισμα των δοντιών θα σκληρύνει και θα μετατραπεί σε πέτρα. Η πέτρα οδηγεί σε αύξηση της πλάκας, με επακόλουθο τη φλεγμονή των ούλων, δηλαδή την ουλίτιδα. Όσο η ουλίτιδα εξελίσσεται οδηγεί σε απώλεια οστών και δοντιών (δηλαδή στο τελικό στάδιο της περιοδοντικής νόσου). Η περιοδοντίτιδα συνοδεύεται από μεγάλη δυσφορία και πόνο, ενώ ενδέχεται να επηρεάσει και άλλα όργανα και συστήματα του οργανισμού.

Γνωρίζετε ότι 4 στους 5 ενήλικους σκύλους έχουν ουλίτιδα;

Η ουλίτιδα αποτελεί τη συχνότερη πάθηση των ενήλικων σκύλων, ωστόσο, το 90% των ιδιοκτητών θεωρεί ότι ο σκύλος τους έχει υγιή δόντια και ούλα. Δεν είναι πάντα εύκολο να εντοπίσουμε την ουλίτιδα.

Είναι μόνο θέμα ηλικίας;

Η ουλίτιδα επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου, οπότε το πρόβλημα είναι συνήθως μεγαλύτερο στους μεγαλύτερους σε ηλικία σκύλους. Όμως, σε φυλές όπως τα Yorkshire Terrier και τα Miniature Poodles, η ουλίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε σχετικά μικρή ηλικία. Από τη στιγμή που θα εμφανιστεί η νόσος, μπορεί να εξελιχθεί με γρήγορους ρυθμούς.



Πώς εξελίσσεται η περιοδοντική νόσος;

ΣΤΑΔΙΟ 1

Πλάκα: Μόλις ο σκύλος φάει, σχηματίζεται στα δόντια του μια υπόλευκη, κολλώδης επίστρωση, η οποία αποτελείται από εκατομμύρια βακτηρίδια, υπολείμματα τροφών και προϊόντα βακτηρίων. Αυτή η επίστρωση ονομάζεται οδοντική πλάκα. Ο σχηματισμός πλάκας στα δόντια είναι μία αναπόφευκτη, αδιάκοπη διαδικασία. Αν δεν λάβουμε τα μέτρα μας, μέσα σε λίγες ημέρες, γίνεται ασβεστοποίηση της πλάκας, δηλαδή σκληραίνει και μετατρέπεται σε πέτρα.
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ: Δυσάρεστη αναπνοή, ουλίτιδα και απώλεια δοντιών.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Τακτικό βούρτσισμα.

ΣΤΑΔΙΟ 2

Πέτρα: Εάν η πλάκα δεν αφαιρεθεί σκληραίνει (ασβεστοποιείται) και σε λίγες μέρες σχηματίζεται η πέτρα (ένα καφέ, σκληρό επίχρισμα στα δόντια).
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ: Περισσότερη πλάκα που προσκολλάται στην τραχεία επιφάνεια της πέτρας.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Αφαιρείται μόνο από τον κτηνίατρο, με τρόχισμα των δοντιών υπό γενική αναισθησία.

ΣΤΑΔΙΟ 3

Ουλίτιδα: Επειδή η πέτρα έχει ιδιαίτερα πορώδη δομή, προσφέρει ιδανικό περιβάλλον για το σχηματισμό περισσότερης πλάκας. Αυτό μπορεί να ερεθίσει τα ούλα και να οδηγήσει στην ουλίτιδα, δηλαδή στη φλεγμονή των ούλων. Όταν σχηματιστεί ουλίτιδα, τα ούλα υποχωρούν και διαχωρίζονται από τα δόντια. Το κενό που δημιουργείται ανάμεσα στο δόντι και το ούλο προσφέρει ένα πλούσιο περιβάλλον για επιπλέον βακτήρια, επιδεινώνοντας το πρόβλημα. Η ουλίτιδα αντιμετωπίζεται με την κατάλληλη στοματική φροντίδα.
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ: Περιοδοντίτιδα, ένα μη αναστρέψιμο στάδιο της περιοδοντικής νόσου που ενδέχεται να προκαλέσει απώλεια οστών και δοντιών.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Έγκαιρη αφαίρεση της πλάκας και της πέτρας που έχουν αναπτυχθεί στα δόντια του σκύλου με τρόχισμα και στίλβωση, υπό γενική αναισθησία.


ΣΤΑΔΙΟ 4

Περιοδοντίτιδα: Χωρίς την κατάλληλη αγωγή τα ούλα υποχωρούν, το δόντι χαλαρώνει και τελικά πέφτει και στην κενή περιοχή αναπτύσσονται βακτηρίδια. Η περιοδοντική νόσος ενδέχεται να βλάψει ανεπανόρθωτα τα ούλα και τις υποστηρικτικές δομές των δοντιών. Σε προχωρημένο στάδιο οδηγεί σε εξαιρετικά μεγάλη δυσφορία και πόνο, απώλεια περισσότερων δοντιών ενώ ενδέχεται να επηρεάσει και άλλα όργανα και συστήματα του οργανισμού. Σε πολλές περιπτώσεις τα βακτηρίδια εισέρχονται στο αίμα, με πιθανότητα πρόκλησης σοβαρών προβλημάτων στην καρδιά, στους πνεύμονες και τους νεφρούς. Επομένως, είναι ζωτικής σημασίας να ξεκινήσουμε πρόγραμμα στοματικής φροντίδας από τα πρώτα στάδια της ζωής του σκύλου και να το τηρούμε σε καθημερινή βάση.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Υπάρχει δυνατότητα να ανασταλεί η εξέλιξη της περιοδοντικής νόσου εάν αφαιρεθεί η πλάκα και η πέτρα που έχουν αναπτυχθεί στα δόντια του σκύλου με τρόχισμα και στίλβωση. Ωστόσο, εάν δεν ακολουθηθεί η συνιστώμενη οδοντική θεραπεία εγκαίρως, οι αλλοιώσεις είναι μη αναστρέψιμες.

Εντοπίστε εγκαίρως τα σημάδια

Οι προειδοποιητικές ενδείξεις της περιοδοντικής νόσου περιλαμβάνουν δυσάρεστη αναπνοή, ερυθρότητα και οίδημα των ούλων στην περιοχή όπου εφάπτονται με τα δόντια, αιμορραγία στα ούλα, ακόμη και μεταβολές στη συμπεριφορά του σκύλου.

Δυσάρεστη αναπνοή: Σε αντίθεση με την κοινή πεποίθηση, η δυσάρεστη αναπνοή στους σκύλους δεν είναι φυσιολογική και αποτελεί σχεδόν πάντα ένδειξη υπολανθάνουσας ουλίτιδας. Καθώς σχηματίζεται η πλάκα, τα βακτήρια που τη δημιουργούν αναδύουν δυσάρεστη οσμή. Ορισμένες φορές όμως (πιο σπάνια), η δυσάρεστη αναπνοή ενδέχεται να οφείλεται σε άλλες αιτίες, όπως π.χ. νεφρική ανεπάρκεια ή διαβήτη. Εάν λοιπόν παρατηρήσετε ότι ο σκύλος σας. έχει δυσάρεστη αναπνοή, πηγαίνετέ τον στον κτηνίατρο για εξέταση.

Αιμορραγία ή φλεγμονή των ούλων (κόκκινα ή πρησμένα ούλα): Πρόκειται για ένδειξη ότι τα βακτήρια της πλάκας επιτίθενται στον ιστό των ούλων, προκαλώντας τους φλεγμονή και αιμορραγία.

Μεταβολές συμπεριφοράς: Οι σκύλοι με προβλήματα στα ούλα ενδέχεται να εμφανίσουν βαθμιαίες αλλαγές στη συμπεριφορά. Για παράδειγμα, μπορεί να μειωθεί η ζωντάνια τους και η κοινωνικότητά τους και να μην έχουν όρεξη για παιχνίδι. Η απροθυμία του σκύλου να αφήσει τον ιδιοκτήτη ή τον κτηνίατρο να πλησιάσει στο στόμα του ή ακόμα να του αγγίξει το κεφάλι, μπορεί να αποτελεί ένδειξη πόνου στα δόντια ή τα ούλα. Οι αλλαγές στη γενικότερη συμπεριφορά μπορεί να είναι ανεπαίσθητες και να μεγαλώνουν σταδιακά και μακροχρόνια, γεγονός που προκαλεί περαιτέρω σύγχυση. Πολλοί ιδιοκτήτες μένουν έκπληκτοι με τη διαφορά στη ζωντάνια του σκύλου τους μετά από οδοντική θεραπεία από επαγγελματία.

Μπορούμε να προλάβουμε την ουλίτιδα;

Το τακτικό βούρτσισμα είναι ο καλύτερος τρόπος για να διατηρήσουμε τα ούλα και τα δόντια του σκύλου μας πιο υγιή.
Επίσης, είναι καλή ιδέα να ελέγχουμε τα δόντια και τα ούλα του σκύλου ή της γάτας μας εβδομαδιαίως ώστε να προλάβουμε τυχόν προβλήματα όσο ακόμα είναι αναστρέψιμα. Τα βασικά είναι τα εξής:

• Ξεκινάμε σε μικρή ηλικία, ώστε να συνηθίσει στον έλεγχο του στόματος και των ούλων και στο βούρτσισμα των δοντιών.
• Ελέγχουμε ότι τα δόντια έχουν απαλό ροζ χρώμα (η ερυθρότητα είναι σημάδι φλεγμονής).
• Ελέγχουμε για σχηματισμό πέτρας, τα βακτήρια της οποίας μπορούν να συμβάλλουν στη φλεγμονή των ούλων.
• Με τη βοήθεια του κτηνίατρου, φτιάχνουμε μια λίστα με τα «φυσιολογικά» χαρακτηριστικά των δοντιών έτσι ώστε να μπορούμε να εντοπίσουμε τυχόν αλλοιώσεις.
• Φροντίζουμε η στοματική υγιεινή του σκύλου να εξετάζεται τακτικά από κτηνίατρο
• Ποτέ δεν είναι αργά. Ακόμη και αν ο σκύλος είναι ήδη μεγάλος σε ηλικία, ξεκινάμε να βουρτσίζουμε τα δόντια του αφού αυτά καθαριστούν από τον κτηνίατρο.

Άλλα συνηθισμένα οδοντικά προβλήματα των τετράποδων



Κάταγμα δοντιού: Εάν πρόκειται για κάταγμα στη μύλη (στο εμφανές τμήμα του δοντιού) είναι σημαντικό να ελέγξουμε μήπως είναι εκτεθειμένος ο πολφός (τα αγγεία και τα νεύρα). Συνήθως αναγνωρίζεται από μία ερυθρή ή μαύρη κηλίδα. Τα δόντια με εκτεθειμένο πολφό προκαλούν πόνο και πρέπει να θεραπεύονται.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Εξαγωγή ή ενδοδοντική θεραπεία.
ΠΡΟΛΗΨΗ: Αποφεύγουμε κόκαλα, πέτρες και παιχνίδια σκληρότερα από τα δόντια του.

Αποτριβή: Τα δόντια φαίνονται φθαρμένα και έχουν χάσει το χαρακτηριστικό τους σχήμα.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Εξαγωγή ή ενδοδοντική θεραπεία εάν ο πολφός είναι εκτεθειμένος.
ΠΡΟΛΗΨΗ: Χρησιμοποιούμε παιχνίδια και μπάλες που έχουν σχεδιαστεί για σκύλους (αποφεύγουμε μπαλάκια του τένις και παιχνίδια με τραχεία επιφάνεια).



Αποχρωματισμός δοντιών: Το χρώμα του δοντιού μπορεί να κυμαίνεται από ροζ έως μαύρο ανάλογα με το βαθμό τραυματισμού ή τη βλάβη του πολφού. Τα αποχρωματισμένα δόντια δεν αντανακλούν το φως εξίσου ομοιόμορφα με τα φυσιολογικά δόντια. Επομένως, ο κτηνίατρος πρέπει να ελέγξει τα δόντια υπό ισχυρό φως για να εντοπίσει τυχόν προβλήματα.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Εξαγωγή ή θεραπεία ριζικού σωλήνα.

ΠΡΟΛΗΨΗ: Αποφεύγουμε κόκαλα, πέτρες και παιχνίδια σκληρότερα από τα δόντια του. Το παιχνίδι με φρίσμπι ενδέχεται να είναι ιδιαίτερα επιβλαβές.


Τερηδόνα: Σε αντίθεση με τον άνθρωπο οι σκύλοι σπάνια υποφέρουν από τερηδόνα. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης, ο κτηνίατρος θα ελέγξει για τυχόν κηλίδες στην επιφάνεια σύγκλεισης των γομφίων χρησιμοποιώντας διαγνωστική μήλη. Εάν η μήλη προσκολληθεί στο δόντι με μικρή αντίσταση, είναι πιθανό να υπάρχει τερηδόνα στο δόντι.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Σφράγισμα του δοντιού εάν η αλλοίωση είναι επιφανειακή, εξαγωγή εάν είναι εκτεταμένη.
ΠΡΟΛΗΨΗ: Αποφεύγουμε τα σνακ που περιέχουν ζάχαρη.


Πηγή : WALTHAM® Center for Pet Nutrition | All rights reserved.

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΟ ΜΑΣ

PETS 24 JOY S3 from joy tvgreece on Vimeo.

ΠΩΣ ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ & ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ Η ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΣΤΑ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ !!!

PETS 10 -Παχυσαρκία στα ζώα - JOY S3 from joy tvgreece on Vimeo.